ognisko (![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small} ognisko) wrote,@ 2007-12-13 02:32:00 |
|
Нахабны постмадэрнізм.
Маё жыцьцё такое аднастайнае. Я палюю на курэй, людзі палююць на мяне. Усе куры падобныя адна на адну, і ўсе людзі падобныя адзін да аднога. З гэтае прычыны мне страшна сумна. Але, калі Ты прыручыш мяне, жыцьцё маё нібы сонцам азарыцца. Я навучуся парспазнаваць Твае крокі сярод тысячы іншых. Калі я чую людзкія крокі, я ўцякаю і хаваюся. Твае ж паклічуць мяне з гары як музыка. І потым -- паглядзі!! Бачыш, там, удалечыні, жытняе поле? Я ня ем хлеба. Жыта мне ні да чаго. Збажына нічога не нагадвае мне. І гэта так сумна! А ў Цябе залатыя валасы. І як цудоўна было б, калі б Ты прыручыў мяне! Залатое жыта заўсёды было б мне напамінкам пра Цябе... Я палюбіла б песьню ветра ў калосьсях...
Калі ласка... прыручы мяне!!
Маё жыцьцё такое аднастайнае. Я палюю на курэй, людзі палююць на мяне. Усе куры падобныя адна на адну, і ўсе людзі падобныя адзін да аднога. З гэтае прычыны мне страшна сумна. Але, калі Ты прыручыш мяне, жыцьцё маё нібы сонцам азарыцца. Я навучуся парспазнаваць Твае крокі сярод тысячы іншых. Калі я чую людзкія крокі, я ўцякаю і хаваюся. Твае ж паклічуць мяне з гары як музыка. І потым -- паглядзі!! Бачыш, там, удалечыні, жытняе поле? Я ня ем хлеба. Жыта мне ні да чаго. Збажына нічога не нагадвае мне. І гэта так сумна! А ў Цябе залатыя валасы. І як цудоўна было б, калі б Ты прыручыў мяне! Залатое жыта заўсёды было б мне напамінкам пра Цябе... Я палюбіла б песьню ветра ў калосьсях...
Калі ласка... прыручы мяне!!
